Τα δέκα πιο συνηθισμένα λάθη στην αγκυροβολία

Η σύντομη απάντηση

Οι περισσότερες άγκυρες δεν σέρνονται επειδή είναι κακές, αλλά επειδή κάτι πηγαίνει στραβά στη μανούβρα: λίγη αλυσίδα, λάθος βυθός, μια άγκυρα που δεν έπιασε ποτέ πραγματικά. Τα δέκα λάθη παρακάτω είναι εκείνα που επαναλαμβάνονται σε κάθε κόλπο. Το καθένα αποφεύγεται με λίγο κόπο.

1. Υπολογισμός της αλυσίδας με βάση το βάθος

«Τρεις φορές το βάθος» ακούγεται σαν κανόνας, αλλά υπολογίζει λάθος. Η αλυσίδα δεν ξεκινά από την επιφάνεια του νερού, αλλά από το ράουλο της πλώρης – και όπου υπάρχει παλίρροια, μετράει το βάθος στην πλημμυρίδα, όχι τη στιγμή της αγκυροβολίας. Όποιος σε 4 m βάθος, με το ράουλο 1,5 m πάνω από το νερό, ρίχνει πέντε φορές το βάθος, στην πραγματικότητα έχει μόνο 3,6 : 1.

Καλύτερα: (βάθος + άνοδος της παλίρροιας + ύψος του ράουλου) × αναλογία. Πόσα μέτρα είναι αυτό σας το υπολογίζει το Πόση αλυσίδα άγκυρας για ποιο βάθος;.

2. Επιλογή αναλογίας με βάση τον καιρό την ώρα της αγκυροβολίας

Όταν αγκυροβολείτε το απόγευμα, συχνά έχει νηνεμία. Αυτό που μετράει όμως είναι τι έρχεται τη νύχτα: μια στροφή του ανέμου, ριπές που κατεβαίνουν από τα βουνά, μια καταιγίδα. Όποιος αγκυροβολεί για τη γαλήνη, είναι πολύ κοντός για τον αέρα.

Καλύτερα: Διαβάστε την πρόγνωση για όλη τη διάρκεια της παραμονής και διαλέξτε την αναλογία με βάση αυτήν – για τη νύχτα, με ολόκληρη αλυσίδα, τουλάχιστον 5 : 1, με πρόγνωση για δυνατό άνεμο 7 : 1.

3. Δεν ξέρετε πόση αλυσίδα είναι έξω

Ο καλύτερος υπολογισμός δεν βοηθά αν στην πλώρη κανείς δεν ξέρει αν βγήκαν 40 ή 55 m. Γίνεται εκτίμηση από τον ήχο του εργάτη, από δευτερόλεπτα που μετρήθηκαν ή από σημάδια που έχουν φθαρεί από καιρό. Η εκτίμηση είναι σχεδόν πάντα υπερβολική – έξω είναι λιγότερη αλυσίδα απ' όση νομίζετε.

Καλύτερα: Σημαδέψτε την αλυσίδα κάθε 10 m, με μέθοδο που αναγνωρίζεται και τη νύχτα – ποιες μέθοδοι αντέχουν συγκρίνει το Σημάδεμα της αλυσίδας άγκυρας: έξι μέθοδοι σε σύγκριση. Ακόμη πιο ακριβής είναι μια ένδειξη που δείχνει τα μέτρα απευθείας στον εργάτη· γι' αυτό αναπτύσσουμε το AnkerSepp, δείτε Μετρητής αλυσίδας χωρίς εγκατάσταση.

4. Δεν κοιτάτε τον βυθό

Η άμμος και η σφιχτή λάσπη κρατούν καλά. Τα φύκια, ιδίως η ποσειδώνια στη Μεσόγειο, κρατούν άσχημα: η άγκυρα γλιστρά πάνω στο πυκνό χαλί αντί να χωθεί. Ο βράχος είτε δεν κρατά καθόλου είτε κρατά τόσο καλά που η άγκυρα δεν ξανανεβαίνει. Επιπλέον, τα λιβάδια ποσειδώνιας είναι φυτώριο πολλών ειδών ψαριών και γι' αυτό προστατεύονται σε πολλές χώρες – η αγκυροβολία πάνω τους απαγορεύεται.

Καλύτερα: Ελέγξτε στον ναυτικό χάρτη και στον πλοηγό τι υπάρχει στον βυθό και κοιτάξτε κάτω πριν ρίξετε. Ένα ανοιχτόχρωμο σημείο με άμμο ανάμεσα στα σκούρα φύκια είναι το σωστό σημείο.

5. Ξεχνάτε τον κύκλο περιστροφής

Ένα αγκυροβολημένο σκάφος δεν μένει σε ένα σημείο· περιστρέφεται γύρω από την άγκυρα. Η ακτίνα είναι όσο η τεντωμένη αλυσίδα συν το μήκος του σκάφους – με 50 m αλυσίδα και σκάφος 12 m, πάνω από 60 m. Όποιος αγκυροβολεί πολύ κοντά σε γείτονα, ξέρα ή ακτή το καταλαβαίνει μόνο όταν ο άνεμος γυρίσει τη νύχτα.

Καλύτερα: Υπολογίστε τον δικό σας κύκλο περιστροφής και αγκυροβολήστε έτσι ώστε να μένει ελεύθερος. Προσέξτε τους γείτονες: ένα μηχανοκίνητο με σχοινί γυρίζει διαφορετικά από ένα ιστιοπλοϊκό με αλυσίδα. Όποιος ήρθε πρώτος έχει προτεραιότητα.

6. Η αλυσίδα πέφτει σε σωρό

Αν η αλυσίδα πέσει μονομιάς ενώ το σκάφος στέκεται, καταλήγει σωρός πάνω στην άγκυρα. Η άγκυρα δεν μπορεί να προσανατολιστεί, η αλυσίδα μπορεί να μπλεχτεί γύρω από το στέλεχος και στο πρώτο τράβηγμα η άγκυρα ξεκολλάει πάλι.

Καλύτερα: Ρίξτε την άγκυρα τη στιγμή που το σκάφος σταματά και μετά αφήστε την αλυσίδα σταθερά όσο το σκάφος ξεπέφτει ή κινείται αργά προς τα πίσω. Έτσι απλώνεται τεντωμένη στον βυθό.

7. Η άγκυρα δεν «πιάνει»

Μια άγκυρα που απλώς ακουμπά στον βυθό δεν κρατά. Πρέπει να χωθεί – και αυτό γίνεται μόνο υπό έλξη.

Καλύτερα: Όταν η αλυσίδα είναι έξω, δημιουργήστε έλξη με την όπισθεν, πρώτα αργά και μετά όλο και περισσότερο. Βρείτε δύο σημεία στη στεριά που βρίσκονται στην ίδια ευθεία: αν δεν μετακινούνται το ένα ως προς το άλλο, η άγκυρα κρατά. Αν η αλυσίδα τινάζεται ή η ευθεία μετατοπίζεται, η άγκυρα δεν έπιασε – τότε ξαναρίχνετε, δεν ελπίζετε.

8. Ο εργάτης κρατά το σκάφος

Ο εργάτης άγκυρας είναι φτιαγμένος για να σηκώνει, όχι για να κρατά. Αν το σκάφος κρέμεται όλη νύχτα από τον τροχό αλυσίδας, κάθε τίναγμα από ριπές και κύμα καταλήγει στο κιβώτιο, στα ρουλεμάν και στο κατάστρωμα.

Καλύτερα: Πάρτε το φορτίο από τον εργάτη – με στόπερ αλυσίδας ή με γάντζο αλυσίδας (snubber): έναν γάντζο που πιάνει την αλυσίδα, δεμένο σε ελαστικό σχοινί που δένεται σε μια κοτσονέρα. Ξεκουράζει τον εργάτη και απορροφά τα τινάγματα που μια τεντωμένη αλυσίδα θα μετέφερε αλλιώς χωρίς απόσβεση στην άγκυρα.

9. Πλώρη και τιμόνι δεν συνεννοούνται

Στην πλώρη δουλεύει ο εργάτης, στο τιμόνι η μηχανή, και ανάμεσα είναι δέκα μέτρα, άνεμος και θόρυβος. Οι εντολές που φωνάζονται φτάνουν μισές, και όποιος είναι στο τιμόνι χωρίς να ξέρει πόση αλυσίδα είναι έξω βάζει όπισθεν πολύ νωρίς ή πολύ αργά.

Καλύτερα: Συμφωνήστε σήματα με τα χέρια πριν από τη μανούβρα: άγκυρα κάτω, δώσε αλυσίδα, στοπ, όπισθεν, η άγκυρα κρατά. Και δείξτε με τα δάχτυλα το μήκος που έχει βγει – ή διαβάστε το εκεί όπου τρέχει η αλυσίδα.

10. Κανένας έλεγχος τη νύχτα

Μια άγκυρα που κρατά στις έξι το απόγευμα δεν κρατά απαραίτητα στις τρεις τα ξημερώματα. Οι στροφές του ανέμου και η παλίρροια αλλάζουν την κατεύθυνση της έλξης, και μια άγκυρα που ξεκόλλησε μία φορά σπάνια ξαναπιάνει μόνη της.

Καλύτερα: Μετά την αγκυροβολία σημειώστε διοπτεύσεις και ενεργοποιήστε τον συναγερμό άγκυρας στο χαρτογραφικό ή σε μια εφαρμογή. Με δυνατό άνεμο οργανώστε βάρδια άγκυρας. Και δέστε το άκρο της αλυσίδας στο φρεάτιο με ένα σχοινί που κόβεται σε ανάγκη – ώστε η αλυσίδα να μη φύγει στη θάλασσα αν η άγκυρα σέρνεται.

Για να θυμάστε

Κανένα από αυτά τα λάθη δεν έχει να κάνει με ακριβό εξοπλισμό. Γεννιούνται στα λίγα λεπτά της μανούβρας – και εκεί μπορούν να αποφευχθούν.